Politika

PARADA KIČA Posebne sjednice NSRS između cirkusa, stranačkih mitinga i POLITIČKIH OBRAČUNA

Posebne sjednice parlamenta Srpske pretvorene su u stranačke mitinge na kojima se mogu čuti razne poruke, a najmanje se priča o temi zbog koje su sazvane.

PARADA KIČA Posebne sjednice NSRS između cirkusa, stranačkih mitinga i POLITIČKIH OBRAČUNA
FOTO: SINIŠA PAŠALIĆ/RAS SRBIJA

Svi koji prate posebne sjednice svjedoci su opšteg cirkusa u najvišem zakonodavnom tijelu Srpske u kojem se učesnici podjednako trude da zasjene konkurenciju te poberu što više simpatija kod građana, koji gledaju njihovu predstavu.

Time se smisao posebnih sjednica potpuno gubi i običnom građaninu na kraju uopšte nije jasno ni šta je bio povod da se ona sazove, niti o čemu se raspravlja.

Samo u proteklih godinu i po dana održano je 11 posebnih sjednica o raznim temama. Niko ne spori potrebu za održavanjem tih sjednica, mada, su neke od njih bile čisto gubljenje vremena, kao možda ona na kojoj se raspravljalo o razrješenju sa funkcije potpredsjednika NSRS Senada Bratića, iako je on prethodno dao ostavku na tu funkciju.

Na svim tim posebnim sjednicama se o temi zbog koje su sazvane pričalo najviše sat vremena, a potom su rasprave usmjerene na patriote i izdajnike, lopove, tajkune, djecu, žene, ljubavnice i brojne druge teme koje nisu imale apsolutno nikakve veze s pričom zbog koje su se okupili u NSRS.

Jednom rječju, opšti cirkus u kojem su letjele međusobne uvrede, prijetnje, podbadanja, a bilo je i citiranja odlomaka iz knjiga poznatih književnika ili filozofa.

Pročitajte još

I nije tu najveći problem. Još veći apsurd je taj što u većini slučajeva, nakon maratonskih diskusija, svađa i prepucavanja, svi podrže zaključke s početka priče, ali ih mahom brzo zaborave, kao i povod zbog kojeg su se okupili.

Najbolji primjer za to je nedavna posebna sjednica na kojoj se našla informacija u vezi s antidejtonskim djelovanjem Ustavnog suda BiH.

Zaključci koji su usvojeni na toj sjednici već dan kasnije vladajući su izmjenili, što je rezultiralo revoltom opozicije, koja je par dana kasnije, uprkos odluci da srpski predstavnici ne učestvuju u donošenju odluka na nivou BiH, ipak to učinila.

Postavlja se pitanje čemu uopšte služe posebne sjednice i kakva se poruka šalje građanima koji ih gledaju.

Politička analitičarka Tanja Topić ističe da se na osnovu svega do sada viđenog može zaključiti da su posebne sjednice NSRS potpuno obesmišljene.

Foto: Siniša Pašalić/RAS Srbija
Foto: Siniša Pašalić/RAS Srbija
Tanja Topić

Ona ističe da se građanima sa tih sjednica šalje poruka da je kultura izražavanja političara na vrlo niskom nivou i da među njima ne postoji dijalog.

Ne postoji pripremljenost za te sjednice niti su političari fokusirani na temu, već se priča o svemu, samo ne o onome zbog čega je ona i sazvana – kaže Topićeva.

Pročitajte još

Dodaje da je posebno zaprepašćuje činjenica da je na tim sjednicama vidljivo potpuno odsustvo odgovornosti za javno izgovorenu riječ.

Kao primjer navodi događaj sa jedne od posebnih sjednica NSRS kada je jedan od političara, javno, za govornicom, prozvao drugog da je nalogodavac ubistva.

– To pokazuje koliko nemamo ni one institucije koje bi trebale reagovati. Sjednice se koriste u dnevnopolitičke svrhe, a političari obezvrijeđujući NSRS šalju poruku da na isti način gledaju i same građane – kaže Topićeva.

Slično mišljenje dijeli i politički analitičar Nebojša Tojagić, koji kaže da niko ne može osporiti da postoji potreba za održavanjem posebnih sjednica, ali da se u praksi najčešće ispusti sama suština zbog kojih su one sazvane.

Foto: N1/Screenshot
Foto: N1/Screenshot
Nebojša Tojagić

– Motiv inicijatora posebnih sjednica ponekad je dnevna politika, a ponekad je opravdan u smislu potrebe za njenim održavanjem. U suštini sjednice brzo izgube dublji smisao, jer se usvojeni zaključci već drugi dan zaborave – ističe Tojagić.

Dodaje da oni koji prate rasprave imaju utisak da je reč o sjednici bez dnevnog reda, jer se priča o svemu i svačemu. Samo se na početku sjednice, kako kaže Tojagić, govori o temi zbog koje je sazvana.

– Potom svako priča šta stigne. Najščešće su zaključci već ranije pripremljeni i usvojeni. Da nije toga sav smisao sazivanja takvih sjednica bi bio upitan – zaključuje Tojagić.