Brecelj je na pomenutom festivalu napravio skandal, pošto je na zabavi prve festivalske večeri, nabio prstenac legendarnom šansonjeru Ivi Robiću. Bele i klavijaturista Borut Činč su imali svoj rok bend “Sedam svetlosnih let”, pa im se Brecelj uskoro pridužio. Promijenili su ime u Buldožer.
Krenuli su da prave ironične pop pjesme, u aranžmanima tvrdokornog roka, sprdajući se sa svim zvaničnim vrijednostima tadašnjeg socijalističkog političkog establišmenta. Njihovu prvu ploču “Pljuni istini u oči” izdali su zagrebačka “Alta” i beogradski “PGP RTB” 1975.godine. Radilo se o prvom domaćem punokrvnom art rok ostvarenju.
Pet decenija je prošlo od izlaska kultnog prvenca Buldožera, koji je imao omot kao dnevne novine, sa podnaslovom “magazin za daltoniste, bicikliste, rok gitariste, djecu i vojnike, teške bolesnike, profesore i grobare, striptizete, psihopate, konduktere i mornare”. Sličan fazon novinskog omota imali su par godina prije “Buldožera”, Džon Lenon “Some Times in New York City”, te Jan Anderson i Džetro Tal “Thick as a Brick”.
Sam koncept novinskog omota bio je prvorazredan artistički momenat za eks Ju publiku. Producent albuma novinar Dražen Vrdoljak, Bele i Brecelj digli su vreliku prašinu sa pomenutim omotom prepunim vulgarnosti, crnog humora, te direktnih političkih aluzija na Tita. Na pretposljednjoj, sedmoj strani omota, našla se fotografija pionira Boruta Činča (klavijaturista grupe Buldožer), kako svira harmoniku, dok je iza njega na zidu veliki portret druga Tita, a sve to je začinjeno stihovima njihove kompozicije “Svaki čovjek ima svoj bluz“.
Album je munjevito rasprodat i “PGP” se nije trudio da ga doštampa, tek kasnije kada je Bele osnovao diskografsku kuću “Helidon”, album je otkupljen od “PGP” i reizdat u Sloveniji. Uvrnuta poezija Brecelja i Belea, direktno se nastavlja na poeziju dadaizma, ruske Oberjut autore Harmsa i Vvdenskog, te kompletan opus američkog muzičara Frenka Zape.
Pjesme su snimljene na srpskom jeziku, a neke od njih poput “Život je Feferon”, “Yes My Baby, No” i “Bluz Gnjuz”, vrhunske su parodije. Album otvara pitanje “izvinite gde je ovde najpogodnije mesto za samoubitvo”. U pesmi “Život, to je feferon”, ismevaju se šlageri i festivalski songovi, kao i pojam ljubavi na ovim prostorima: „To je ona stvar zbog koje peva Čobi, to je ona stvar zbog koje plače Gabi“. Bend je na koncerima pravio prave pozorišne performanse, zbog kojih su postali omiljeni u Zagrebu i šire.
Sljedeći album “Buldožera” nosio je naziv “Zabranjeno plakatirati” na kom su Bele i Brecelj nastavili sa svojim specifičnim uvrnutim humorom u pjesmama kao što su “Devojčice” i “Helga”.
Kritičar Dragan Ambrozić smatra ovaj album možda najboljim art rok ostvarenjem na ovim prostorima svih vremena “Buldožer su tako opravdali očekivanja i od jednokratne misterije postali istorija. Ostalo je snage još za magično ubrzanje ka „nju vejvu“ u epohalnom singlu Novo vrijeme, a onda je Brecelj otišao, izjavivši: „Sa Buldožerom sam se razišao, jer se više nismo slagali u krevetu“ .
Po odlasku Brecelja bendu se pridružuje kultni zagrebački muzičar i pisac Davor Slamnig, autor proslavljene zbirke priča “Čudovište”. On sa Buldožerom sarađuje na najkomorcijalnijem albumu “Izlog jeftinih slatkiša” na kom se nalazio hit “Žene i muškarci”. Brzo se razilazi sa Borisom Beleom i pravi bend sa glumicom Mirom Furlan. Buldožeri nastavljaju sa svojim subverzivnim akcijama.. U oktobru 1981. godine snimaju rokabili orijentisan mini album – LP “Rok end rol olstars Bend”, gdje polako napuštaju koncept art rok benda. Posljednji album “Noć” izdali su 1995. godine.
Sarkazam i ironija Buldožera, poseban i autentičan performans uz scenski nastup, ukrštanje različitih muzičkih stilova od rokenrola do kabarea, postalo je pravi model za brojne potonje novotalasne bendove od Vardara pa do Triglava.
(Nastaviće se)
Saznajte sve o najvažnijim vijestima i događajima, pridružite se našoj Viber zajednici ili čitajte na Google News.