Ako ste u opštini po rođenju zavedeni pod imenom kog nema u crkvenim knjigama, na krštenju vam daju ime koje postoji u knjigama i obično predstavlja određenog sveca.
Ako već imate crkveno ime, to jest zavedeni ste u opštini kao u crkvenim knjigama, onda nema potrebe da dobijete drugo ime na krštenju. Smatra se da djeca koja nose “nehrišćanska imena” na taj način počinju novi život sa Hristom, te da su se duhovno opet rodila.
Imena koja su postala izuzeci
Međutim, i ovdje ima izuzetaka od pravila. Dok se nekada davno ime Tara smatralo nepravoslavnim, danas je uobičajeno, toliko da se kršteno ime čak i ne traži. Isti slučaj je trenutno sa novokomponovanim imenima poput Mia, Lara, Selena, Nika, Ela, Vid, Lav i sličnim koja nisu upisana u crkvene knjige.
Doduše, kada je Srpska pravoslavna crkva u pitanju ima nekih delova u Srbiji gde se često i progleda kroz prste dok, na primjer, u Rusiji nije dozvoljeno da se krstite ako ne nosite ime po nekom svecu.
U Srbiji ima raznih slučajeva, a mnogo toga zavisi od ličnog nastrojenja, od običaja u lokalnoj crkvi, kao i od savheta sveštenika, odnosno duhovnika. Neko na “odraslom krštenju” dobija drugo “kršteno” ime, obično po nekom svetitelju.
Neko zadržava svoje “građansko” ime, makar se ono i ne nalazilo u svetačkom kalendaru, piše Telegraf.
Saznajte sve o najvažnijim vijestima i događajima, pridružite se našoj Viber zajednici ili čitajte na Google News.