Iako ga često jednostavno pripisujemo starosti namještaja, pravi razlog najčešće je vlaga. Proizvođačica i restauratorka nameštaja LiLi Džekson za portal “Southern Living” objašnjava da upravo vlaga pogoduje nastanku buđi, a problem je posebno čest u unutrašnjosti starih komoda i ormara.
Razlog je i način na koji je takav namještaj izrađen. Dok su njegove spoljašnje površine uglavnom zaštićene šelakom ili nekim drugim završnim premazom, unutrašnjost i dno fioka često su od neobrađenog drveta, koje mnogo lakše upija vlagu, a sa njom i neprijatne mirise, prenosi Blic.
Dobra vijest je da se problem u mnogim slučajevima može rešiti bez agresivnog čišćenja i restauriranja namještaja.
Prije nego što se posvetite samim fiokama, važno je proveriti prostor u kojem se namještaj nalazi. Ako je prostorija vlažna, čišćenje će biti samo privremeno rješenje jer se buđ, a sa njom i neprijatan miris, može ponovo pojaviti.
U prostorima sa povišenom vlagom može pomoći odvlaživač vazduha. Nakon što riješite izvor vlage, staru komodu ili ormarić, ako je moguće, iznesite na suvo i sunčano mjesto. Alternativa je dobro provjetrena prostorija sa dovoljno prirodnog svijetla.
Sunce i cirkulacija vazduha pritom nisu samo usputni korak, upravo oni mogu znatno pomoći da se drvo dobro osuši i izgubi ustajali miris.
Kod starog namještaja lako je posegnuti za različitim sredstvima za čišćenje, ali stručnjakinja preporučuje jednostavniji pristup.
Sve unutrašnje površine i fioke najprije temeljno usisajte, posebno uglove i spojeve u kojima se tokom godina nakupila prašina.
Nakon toga ih prebrišite suvom krpom i ostavite otvorene kako bi vazduh mogao slobodno da cirkuliše.
Za miris koji se i dalje zadržava postoji jednostavan trik: u fioke stavite aktivni ugalj ili posudicu sa sodom bikarbonom. Oba sredstva upijaju vlagu i pomažu da se neutrališu neprijatni mirisi, a pritom ne dolaze u direktan kontakt sa osjetljivom površinom starog drveta.
Sirće nije najbolje rješenje
Mešavina vode i sirćeta jedan je od najčešćih kućnih recepata za čišćenje, no kod antiknog i starijeg drvenog namještaja sa njom treba biti oprezan.
Džekson upozorava da sirće, sapun i druga vlažna sredstva mogu oštetiti stari završni premaz. Zato prije eksperimentisanja sa domaćim preparatima treba uzeti u obzir vrijednost i stanje samog komada.
Ako je na drvetu zaista prisutna buđ, može se koristiti komercijalno antimikrobno sredstvo koje je posebno namijenjeno drvenim površinama. Ipak, takav zahvat može zahtijevati i novu završnu obradu, zbog čega namještaj može izgubiti dio svoje izvorne patine i starinskog izgleda.
Šta ako se miris stalno vraća
Ako ste namještaj dobro osušili, očistili i provetrili, a miris se i dalje vraća, problem može biti u samom nezaštićenom drvetu.
U tom slučaju Džekson predlaže nanošenje jednog ili dva sloja šelaka. Njime se površina drveta zatvara i smanjuje mogućnost ponovnog prodiranja viška vlage.
Ipak, najbolja dugoročna zaštita zapravo je vrlo jednostavna – stari drveni namještaj treba držati u što suvljoj prostoriji. Ako vlagu u prostoriji nije moguće u potpunosti kontrolisati, aktivni ugalj ili soda bikarbona mogu stalno stajati u zatvorenim fiokama i pregradama.
Tako omiljena stara komoda može zadržati svoju patinu i karakter, samo bez onog neželjenog “mirisa starog namještaja”.
Bonus video
Saznajte sve o najvažnijim vijestima i događajima, pridružite se našoj Viber zajednici ili čitajte na Google News.