Prije nego što je izgradio uspješnu muzičku karijeru, Selimović je završio Građevinski fakultet. Taj period života pamti po izuzetno napornim putovanjima autobusom u Tuzlu, buđenju u pet sati ujutru i cijelodnevnim predavanjima nakon kojih se osjećao potpuno iscrpljeno, prenosi Blic.
Kasnije je sa cimerima iznajmio stan, a iz tog studentskog života nosi prijateljstva koja traju i danas, poput kuma koji mu je odani prijatelj već 19 godina.
Nakon lokalne prepoznatljivosti u Srebreniku, prekretnica u njegovom životu nastupa 2012. godine sa muzičkim takmičenjem u BiH.
Mirza priznaje da je u tom trenutku postao „ničiji i svačiji“. Početno uzbuđenje ubrzo su zamijenile neprijatne situacije poput one kada sjedne da ruča, a ljudi ga snimaju i slikaju. Danas je pritisak toliki da ne može da pređe državnu granicu a da ga neko ne prepozna.
“Ne sudim kolegama koji se drogiraju i piju”
Iako se nikada nije suočio sa depresijom, ovaj pjevač otvoreno priznaje da je po prirodi introvertna osoba i da se suočavao sa anksioznošću koja se u određenim trenucima drastično povećavala. Upravo zbog toga, Mirza odbija da sudi drugima.
Na pitanje da li ga je popularnost ikada dovela do granica depresije, rekao je:
– Do depresije nije, ali sam po prirodi introvertna osoba i imao sam dozu anksioznosti koja se u nekim situacijama povećavala. Zato nikada ne osuđujem nikoga od poznatih kada kažu da se drogira, pije, objese se i tako dalje. Nisi u njegovim cipelama, pusti, ko zna šta stoji iza toga. I krv i znoj i depresija, odlazak kod psihoterapeuta. Kod takvih osoba to može da dovede do loše reakcije – rekao je on u emisiji “Ispovest”.
Saznajte sve o najvažnijim vijestima i događajima, pridružite se našoj Viber zajednici ili čitajte na Google News.