Da bi sprečili pobunu okolnog srpskog stanovništva, Turci su oko manastira rasporedili vojsku i uneli veliku količinu municije, koju su smjestili u zvonaru iznad glavne kapije. Vojskovođa sa svojim ljudima zauzeo je konak, a zatim pozvao igumana i monahe, nudeći im izbor da pređu u islam ili da napuste manastir.
Pošto su to odlučno odbili, bratija je pokušala da molbama, suzama i čak ponudom zlata spase svetinju. Međutim, vojska Turske nije popustila. Monahe su istjerali, a oni su utočište našli u isposnicama u klisuri iznad manastira.
Na manastirskoj kuli ubrzo je postavljen polumjesec sa zvezdom kao simbol nove vlasti. Plan je bio da se isti znak postavi i na crkveno kube, ali zbog visine to nije odmah bilo moguće.
Prema legendi, u manastiru je tada ostao samo “Sveti kralj” u svom ćivotu – na koga Turci nisu obraćali pažnju, piše Žena Blic.
Ceremonija pretvaranja crkve u džamiju bila je pažljivo pripremljena. Prostor ispred hrama bio je prekriven ćilimima, a najviši dostojanstvenici zauzeli su počasna mesta. Kada su trube i talambasi označili početak, vojska je ispunila portu.
Potres, plamen i eksplozija
Ali, tada se, prema predanju, dogodio preokret.
Dok je vjerski starešina započinjao obred, zemlja se iznenada zatresla. Kamena figura lava sa zida crkve odlomila se i pala pravo na njega, usmrtivši ga na mjestu. Istovremeno su popucali svodovi, razlomile se mermerne ploče, a iz crkve je izbio neobičan plamen koji je zahvatio sve oko sebe.
U istom trenutku podigla se snažna oluja. Munje i gromovi su udarali oko manastira, a jedan grom pogodio je zvonaru, zapalio municiju i izazvao silovitu eksploziju koja je srušila kulu i dio konaka.
Bujična voda reke Bistrice izlila se i preplavila manastirsku portu, noseći sve pred sobom.
U toj katastrofi, kako kaže predanje, stradalo je mnogo turskih vojnika. Vojskovođa se spasio jer se nalazio dalje od manastira, ali je kasnije, prilikom bjekstva, ubijen u Peći – navodno iz osvete zbog pokušaja da Dečane pretvori u džamiju.
Istorija manastira Visoki Dečani
Manastir Visoki Dečani jedan je od najznačajnijih srpskih srednjovekovnih spomenika. Podigao ga je kralj Stefan Uroš III Dečanski 1327. godine, a radove je nakon njegove smrti nastavio car Dušan. Manastir je završen 1335. godine.
Sagrađen je kao zadužbina i grobna crkva, a izgradnju je nadgledao arhiepiskop Danilo II. Graditelji su bili majstori sa primorja, predvođeni fra Vitom iz Kotora.
Naziv Dečani, prema predanju, potiče od “dobrih dedova” – monaha koji su živeli u tom području, u blizini Peći.
Saznajte sve o najvažnijim vijestima i događajima, pridružite se našoj Viber zajednici ili čitajte na Google News.