Uočite Audijevu prodavnicu zdravstvenog osiguranja blizu gradske kuće, sjajni muzej proizvođača automobila ili reklame za njihovu ljetnju koncertnu sezonu, koja se otvara ovog vikenda, prenosi BlicBiznis.
Upoznajte mještanina, i verovatno će raditi u Audijevoj fabrici – firma ovde zapošljava 40.000 ljudi – ili su u srodstvu sa nekim ko to radi. Uspjeh Audija doveo je do rasta Ingolštata od uspavanog grada od 30.000 stanovnika poslije Drugog svjetskog rata do 145.000 danas, piše Ekonomist.
I upravo su borbe Audija, gdje se profit i radna snaga smanjuju, ono što objašnjava zašto je grad zapao u duboku rupu. Prihodi od poreza na promet preduzeća prepolovljeni su za samo nekoliko godina, uglavnom zahvaljujući problemima Audija i Folksvagena, njegove matične kompanije.
Pritisak je toliko jak da je početkom ove godine vlada Gornje Bavarske odbila budžet Ingolštata, zabranivši gradu da pravi nove investicije. Značajni projekti, poput renoviranja čuvene zgrade brutalističkog pozorišta u gradu, su na ledu. Učenici su morali biti izbačeni iz jedne trošne škole jer grad nije mogao da priušti da je popravi.
– Audi je blagoslov za naš grad, ali i rizik – kaže gradonačelnik Mihael Kern.
Nestabilnost opštinskog finansiranja vezala je sudbinu mnogih njemačkih gradova za lokalna preduzeća. U dobrim vremenima neki su plivali u novcu: jedan grad sa Dajmlerovom fabrikom u blizini Štutgarta popločao je svoje pješačke prelaze kararskim mermerom.
Ali kada industrija kija, gradovi se razboljevaju – i virus se sada širi izvan postindustrijskih mjesta poput Rura ili Sarlanda. Gradovi u bogatom Baden-Virtembergu su pogođeni problemima automobilskog sektora. Problemi Ludvigshafena, jednog od najzaduženijih gradova u Njemačkoj, su problemi BASF-a, lokalnog hemijskog giganta.
Ali čak i gradovi sa širom ekonomskom bazom gledaju u ponor. Malo ko je izbjegao fiskalnu zamku prihoda koji ne uspijevaju da prate rastuću potrošnju.
– Kriza je najgora u istoriji savezne republike – kaže Rene Gajsler, profesor javne uprave na Tehničkom univerzitetu primjenjenih nauka u Vildauu.
On navodi tri faktora: rastuću inflaciju, posebno u građevinarstvu; troškove zaposlenih; i teške zakone koje je usvojio Bundestag, posebno o naknadama za mlade i invalide, koje opštine moraju da ispune.
Posledice se vide svuda. Bajrojt je otkazao zabavu povodom 150. godišnjice prvog festivala Riharda Vagnera. Berlinske oskudne opštine se bore da se nose sa najezdom toksičnih dlakavih gusenica. Poput očajnih radnika koji zalažu nakit prije plate, neki gradovi su se okrenuli kasenkreditima, kratkoročnim kreditima, da bi platili svoje račune.
Šta treba učiniti
Opštine žele da se savezna vlada drži pravila „ko naređuje, plaća“; tj. da obezbijedi finansiranje za svaki novi zakon čije troškove moraju da snose. Oni koji nemaju finansijsku pomoć za crne dane takođe žele 30 milijardi evra kratkoročne pomoći. Savezna vlada, koja se i sama nalazi u teškoj fiskalnoj situaciji, ponudila je malo.
To se ne čini neizbežnim u Ingolštatu. Ali Mišel i Kristijan, lokalni par, kažu da primjećuju male znake propadanja, od biblioteka koje prikupljaju donacije do gradskog festivala čije je finansiranje smanjeno. Na drugim mjestima, mnogi se plaše da bi propadanje javnog prostora moglo pomoći krajnje desničarskoj Alternativi za Njemačku.
– Svaki školski krov koji prokišnjava i ne popravlja se tri godine podstiče desničarske populiste – kaže Mark Granmontanj, šef obrazovanja i kulture Ingolštata.
Saznajte sve o najvažnijim vijestima i događajima, pridružite se našoj Viber zajednici ili čitajte na Google News.