Poslije Bosića, koji se na čelu SDS zadržao punih 10 godina, njegovi nasljednici Vukota Govedarica, Mirko Šarović i Milan Miličević zajedno nisu “sastavili” na čelu stranke ni jednu deceniju.
Manje ili više ubjedljivi porazi na opštim ili lokalnim izborima, unutarstranačke svađe i trzavice i stalna borba raznih partijskih struja dovele su do toga da SDS, kao najveća opoziciona stranka u Republici Srpskoj, skoro svakih par godina mijenja partijskog lidera. U isto vrijeme, bez obzira na neprestane “šok terapije” i “hokejaške izmjene” u stranačkom vrhu, SDS bilježi sve lošije rezultate i pad podrške među biračima.
Tako je, na primjer, SDS na posljednjim lokalnim izborima u najvećem gradu Srpske, Banjaluci, po prvi put od svog postanka postao vanparlamentarna stranka. Zbirni izborni rezultati, takođe, pokazuju da SDS stalno gubi političku moć i uticaj među građanima Srpske.
Da li nakon posljednjih previranja i žestokih svađa na nedavnoj Skupštini SDS, koje su dovele do podnošenja neopozive ostavke Milana Miličevića na mjesto predsjednika stranke, SDS slijedi oporavak ili se ta partija nalazi na nezaustavljivoj nizbrdici koja prijeti da nekadašnji narodni pokret, koji je najzaslužniji za stvaranje Republike Srpske dovede u poziciju u kakvoj se, recimo, nalazi Demokratska stranka u Srbiji, pitali smo za mišljenje analitičare i dobre poznavaoce ovdašnjih političkih prilika.
Prema riječima političkog analitičara Tanje Topić, posljednja dešavanja u SDS pokazala su da pojedini članovi te stranke, kako kaže, kao da žele da oni budu ti koji “ukucavaju zadnji ekser u sanduk SDS”.
– Ključno pitanje je po čijem nalogu to rade, budući da je ovo politički trenutak u kojem su, objektivno, mogli ojačati stranku – kaže Topićeva za Srpskainfo.
Navodi da se nedavno pojavljivanje Milorada Dodika, Radovana Viškovića i Nenada Stevandića pred Sudom BiH, koji navodno ne priznaju i zbog kojeg su doneseni zakoni u Narodnoj skupštini Republike Srpske, kao i nedavno hapšenje lidera SDS i sav prateći medijski spektakl koji je išao uz to, moglo iskoristiti za jačanje opozicije u Republici Srpskoj.
– Međutim, kao da je neko odlučio da puca u sopstvenu nogu. Godinu dana pred izbore povesti bitku za novog stranačkog šefa može biti jedino posljedica političkog diletantizma ili, što je očiglednije, izvršavanje naloga pojedinih centara moći koji rade u korist vladajućih struktura u Republici Srpskoj. Tu, prije svega, mislim na udružene snage centara moći iz Beograda, Banjaluke, kao i dijelova SDS i PDP – kaže Topićeva.
Sociolog i univerzitetski profesor, Drago Vuković, smatra da su posljednji burni događaji u SDS, koji su doveli do podnošenja neopozive ostavke predsjednika stranke, pokazatelj da se SDS nalazi na “stazi bez povratka”.
– Teško će se SDS oporaviti jer kriza u toj političkoj stranci već predugo traje. SDS definitivno postaje mala partija, sa vrlo slabim ugledom u narodu i sa skoro nevidljivim onim nekadašnjim identitetom. Čini mi se da je negativna selekcija kadrova u ovoj partiji, posebno loše liderstvo, glavni faktor njene propasti – kaže Vuković za Srpskainfo.
Kako ocjenjuje, velike partije, kakva je bila SDS, ne mogu da postanu i opstanu kao male političke stranke.
– Bolje je da nestanu sa političke scene, kako bi se sačuvala ta istorijska uloga i misija SDS. S druge strane, teorijski, možda bi moglo doći do nekakvog oporavka sa novim programom i novim nekompromitovanim ljudima. Takvih ima, ali je pitanje da li u ovim međusobnim trvenjima oni imaju šansu – zaključuje Vuković.
Saznajte sve o najvažnijim vijestima i događajima, pridružite se našoj Viber zajednici ili čitajte na Google News.