Utopijsko mišljenje u drami "Poslije milion godina" ostvaruje se kroz imaginaciju mjesta budućnosti (utopijska arhitektonika), društva budućnosti (utopijska socijalizacija) i radnje koja se odvija u tim parametrima.
Dragutin Ilić je 1887. bio u pokretu nove socijalističko-radikalske stranke, dok je istovremeno pokretao ligu "Velika Srbija".
Druga polovina XIX vijeka u Srbiji bila je obilježena onim istim inovatorskim tendencijama kao i u većini evropskih zemalja.
Vladar koji je obilježio istoriju Srba početkom XX vijeka bio je svakako Aleksandar Karađorđević.
Svakako bi se djelo “Kremansko proročanstvo”, nastalo prema vizijama braće Tarabić, koji su bili srpski pandan Nostradamusu, moglo posebno analizirati kao primjer vrhunske “medijske magije” na našim prostorima.
U devetnaestom vijeku okultizam u Srbiji se razvija uporedo sa Evropom. Sve što je tih godina bilo pomodno u velikim evropskim gradovima Londonu, Parizu, Beču… stizalo je i kod nas.
Poslije pobjede Rusije nad Turskom, Jedrenskim mirom riješeno je srpsko pitanje, u čemu je značajnu ulogu imalo potpisivanje hatišerifa (1830), dokumenta kojim su potvrđena samoupravna prava Kneževine Srbije.
I pored formalnog neuspjeha Prvog srpskog ustanka, on je u velikoj mjeri doprineo uspjehu Drugog srpskog ustanka, podignutog krajem aprila 1815. godine.
Nekoliko vijekova Srbi su živjeli pod turskom okupacijom. Prvi organizovani ustanak srpskog naroda koji je označio početak borbe za konačno oslobođenje od turske vlasti je zvanično počeo 15. februara 1804. (na praznik Sretenje).
Antropolozi i etnolozi vrijedno razotkrivaju fascinantnu magijsku prošlost Srbije...
Dva velika ustanka srpskog naroda, koji su predvodili Vožd Karađorđe i potom Miloš Obrenović, povratili su Srbima teritorije i dostojanstvo, a Turke prognali sa ovih prostora.
Pismo je nastalo u periodu vinčanske, vatinske i butmirske kulture, a u bronzanom dobu proširilo se sve do minojske civilizacije na Kritu, gdje je prepoznato kao alfabet.
Vizantijsko pojanje na staroslovenskom jeziku bilo je dio pravoslavne crkvene liturgije. Ipak, to je bio jezik kojim su se Srbi slabije služili.
Centralna pozicija na Balkanu, gdje Srbi žive i danas, govore o tome koliko su otporni, dugotrajni i sposobni da prežive svakakve nevolje.
Poslije poraza cara Lazara na Kosovu 1389, njegov sin Stefan Lazarević je vladao srpskom despotijom 30-ak godina.
Godine 1463. gotovo sve srpske države potpale su pod tursku vlast. Jedina preostala srpska država bila je Vojvodstvo od Svetog Save u Hercegovini, na čelu sa vojvodskom dinastijom Hranića.
Period srpske istorije od Kosovskog boja do Prvog srpskog ustanka obilježila je vladavina Turaka na ovim prostorima.
Sultan Murat je sa turskom vojskom lako pregazio Grčku. Vojskovođe cara Uroša, Kralj Vukašin i despot Uglješa, riješili su da se suprotstave Turcima, kod Jedrena.
Poslije Svetog Save dinastija Nemanjića nastavila je da učvršćuje temelje Srbije.
Vjerovalo se da je Sveti Sava živ, kao što su živi Arhanđeo Mihailo i Sveti Ilija. Narod mu pripisuje neka starozavjetna predanja (Avramovu žrtvu, Mojsijev štap i drugo), zatim stara crkvena i apokrifna predanja i legende.
