Jesenji Krstovdan se praznuje 27. septembra i nosi poseban duhovni značaj, dok se zimski, 18. januara, vezuje za događaj Hristovog krštenja u rijeci Jordan i za prve hrišćanske pokrete.
Tradicionalno, ovaj dan je u narodu bio poznat po strogom postu. Ishrana se svodila na hljeb i vodu, uz dozvolu da se jede grožđe, dok su druge vrste voća bile izbjegavane. Narodna mudrost sažeta je u izreci: “Ko se krstom krsti, taj Krstovdan posti”, što jasno ukazuje na važnost duhovne i tjelesne discipline na ovaj praznik.
U pojedinim krajevima, Krstovdan je bio obilježen i vašarima, okupljanjima i raznim običajima koji su nosili simboliku zaštite, obnove i vjere. Praznik je bio prožet vjerovanjem da molitva ima posebnu moć u borbi protiv zla, pa su se često izgovarale riječi koje se smatraju duhovnim štitom.
“Slava Gospode, Krstu Tvome Časnome!
Neka vaskrsne Bog, i neka se razveju neprijatelji Njegovi, i neka bježe od Lica Njegova oni koji ga mrze. Neka iščeznu kao što iščezava dim, kao što se topi vosak na domaku ognja; tako neka izginu đavoli pred licem onih koji ljube Boga i osenjuju se krsnim znakom, i koji radosno govore: Raduj se, prečasni i životvorni Krste Gospodnji, koji progoniš đavole silom raspetog na tebi Gospoda našeg Isusa Hrista, koji je sišao u pakao i satro silu đavolsku, i koji nam je darovao tebe, Krst Svoj Časni, za proganjanje svakog protivnika.
O! prečasni i životvorni Krste Gospodnji, pomaži mi uvijek sa Svetom Vladarkom, Djevom Bogorodicom, i sa svima Svetima zanavek. Amin.”
Ova molitva se i danas sa poštovanjem izgovara na Krstovdan, kao izraz čvrste vjere i molbe za zaštitu i blagodat, prenosi Ona.
Saznajte sve o najvažnijim vijestima i događajima, pridružite se našoj Viber zajednici ili čitajte na Google News.