Svojim životom i djelima inspirisao je veliki broj najznačajnijih umjetnika XX vijeka, od Džeka Keruaka do Vilijama Gibsona.
Njegova biografija (preporučujem El Hombre Invisible B. Majlsa) svojevrsna je duhovna šetnja kroz modernu umjetnost. Za kompjuterske hakere jedan je od svetaca. Riječ je o jednom od najvećih svjetskih pisaca XX vijeka. Iako se čitavog života trudio da bude svetac andergraunda, njegov lik i djelo postali su toliko uticajni da je proglašen za klasika američke literature.
Andergraund heroj prestao je da bude 1968, kada se našao među sto veličanstvenih na omotu ploče “Bitlsa” pod nazivom Sgt. Pepper’s Lonely Hearts Club Band, kao jedan od favorita Pola Makartnija. Bitlsisu tada bili toliko popularni da su mnogi ljudi, koji inače ne bi nikada saznali za Barouza, počeli da se zanimaju za njegove otkačene romane.
Ubrzo zatim Barouz je postao zvezda u svetu pop mitologije; rok muzičari su u njemu prepoznali svog gurua.
Prema likovima ili naslovima njegovih djela mnogi muzičari nazvali su svoje bendove, npr. “Steely Dan” ili “Soft Machine”. Neki su inspirisani njegovom imaginacijom uradili svoje sjajne albume, poput Dejvida Bouija sa Diamond Dogs ili Lorija Andersona sa Home of the Brave. Nekima je, poput Frenka Zape, prosto bio omiljeni pisac. Kada bi se od sedamdesetih godina pa nadalje pojavila neka nova moda, stil ili čitav pokret, od panka pa do kiberpanka, svi bi se trudili da pokažu kako je baš veliki Bil Barouz njihov duhovni otac.
Kao andergraund heroj, Barouz svoj život žrtvuje art-eksperimentu; “riječ” ( u nekim situacijama „tijelo“) razbija uz pomoć hemije (prirodnih droga kao što su pejotl ili yage ili veštačkih kao što je LSD), uz pomoneispitanih moći našeg uma (alogikom), uz pomoć „muške“ ljubavi i, konačno, uz pomoć tehno-medija.
Njegovi najbolji romani Goli ručak (1959), Nova ekspres (1964) Divlji momci (1971) i trilogija Gradovi crvene noći (1981), Luka svetaca (1983), Zapadne zemlje (1987), najbolje odslikavaju Barouzovu tamnustranu tehno-sveta. Sofisticirana psihodelija se prepliće sa naučnim i kvazinaučnim idejama, genetski inženjering sa svojim monstruoznim mutacijama, tu su i kiborzi, visoka tehnologija, Hasan al Sabah,Kastanedine i Habardove teorije, medijska makluanovska retorika, konspiracije na svim nivoima, crni humor i satira potrošačkog društva, treš i džank sociologija, demoni i virusi svih vrsta, unutrašnji, spoljašnji i interzonski svemir, čendlerovska poetika, narkomanske somnabulije itd.
Barouz je stalno putovao kao pravi bitnik širom Amerike, istraživao je mistične teritorije Meksika, Maroka, centralne Azije i Bliskog istoka, oženio je neku Nemicu u Dubrovniku ne bi li ona dobilajugoslovensku vizu, drugu ženu Džoan ubio je slučajno iz pištolja „star 380“ automatik, jedan je od onih koji je isprobavao Rajhov Orgazmotron, imao je isti decentni osmijeh kao i njegov daleki duhovni srodnik Rejmond Rasel budući da su svoju ekscentričnost dugovali svojim bogataškim familijama, bio je jedan od onih koji je u Parizu upoznao Tristana Zaru, Mena Reja i Marsela Dišana, imao je direktan uticaj na novi realizam (Nouveaux Realistes) Iva Klajna, Armana, Niki de Sen Fal, bio je jedan od onih koje je Endi Vorhol obožavao da poziva na večere i jedan od onih koji je prilikom upoznavanja sa članovima grupe „Police“, mislio da se radi o pravim pandurima. Umro je 1997. godine.
Saznajte sve o najvažnijim vijestima i događajima, pridružite se našoj Viber zajednici ili čitajte na Google News.