Banjalučki univerzitet već decenijama se nalazi „pod šapom“ politike pa se Škrbićevo imenovanje, suštinski, pretjerano ne razlikuje od imenovanja njegovih prethodnika.
Glavna razlika je u tome što je aktuelni v. d. rektora, za razliku od Gajanina, Mataruge, Stanića ili Mirjanića, bio mnogo poznatija faca u politici. Bivši rektori takođe su imali članske karte političkih stranaka, ali, eto, nisu uspjeli da „doguraju“ do ministarske fotelje.
Političko opredjeljenje rektora, dekana ili profesora, pa čak i njihov aktivni politički angažman vjerovatno nikog ne bi pretjerano „tangirao“ da Univerzitet u Banjaluci (isto važi i za onaj u Istočnom Sarajevu) nije doslovno nevidljiv na svim relevantnim rang listama svjetskih visokoškolskih institucija.
Da se za diplomce sa naših javnih univerziteta otimaju najpoznatije svjetske kompanije, koga bi zanimalo u kojoj je stranci rektor ili, recimo, dekan Fakulteta političkih nauka?
Da, na primjer, doktor nauka iz Banjaluke, koji je zvanje stekao na prestižnom novosadskom univerzitetu, danas radi na nekom od ovdašnjih fakulteta, umjesto što čami u evidencijama Zavoda za zapošljavanje jer ne pripada nijednoj stranci, koga bi bilo briga što dekani više vremena provode u skupštinskim klupama nego na primarnom radnom mjestu?
Često citirana mudrost koja je, navodno, potekla od izvjesnog profesora iz Južne Afrike a koja, otprilike, glasi da ako neko želi da uništi neki narod ili državu ne treba da koristi bombe ili rakete, već da im uništi obrazovanje, zlokobno je upozorenje za sve nas. Ako već nije kasno.
Saznajte sve o najvažnijim vijestima i događajima, pridružite se našoj Viber zajednici ili čitajte na Google News.