Kanaleto, Vilijam Tarner, Džon Singer Sardžent, Frančesko Gvardi, pa i naš Laza Kostić samo su neki od umjetnika kojima je njena ljepota poslužila kao inspiracija za svoja djela. Njeno ime je Santa Maria della Salute, a još od samog početka postala je kanonska građevina italijanskog sedamnaestog vijeka i jedna od najljepših silueta venecijanskog obrisa grada.
Svoje mjesto ova građevina našla je na Carinskom rtu, preko puta Trga Svetog Marka i ostrva San Giorgio, na ulazu u Grande Canal. Ideja izgradnje Santa Maria della Salute rodila se poslije 1629. godine, kada je Venecija preživjela novi talas kuge. Stanovnici Venecije godinu dana poslije odlučuju da, u znak zahvalnosti za nestanak epidemije, izgrade crkvu posvećenu Bogorodici. Ovo čak nije bio prvi put da Venecijanci grade neku crkvu u znak zahvalnosti poslije preživjele epidemije. Naime, 1576. godine podignuta je crkva Il Redentore po projektu posljednjeg velikog humanističkog arhitekte Andree Paladija.
Odmah nakon epidemije održan je graditeljski konkurs na kojem je prvu nagradu odnio venecijanski graditelj Baldazare Longena, koji je gradnju započeo 1632. godine, a dovršio pred smrt 1682. godine. Od tada Santa Maria della Salute postaje dio procesije koja počinje na dan ukazanja Presvete Bogorodice 21. novembra, u kojem je učestvovao i venecijanski Senat. Ovaj praznik je vremenom postao poznat pod nazivom Festa della Madonna della Salute, koji se održava i danas, a u kome učestvuju svi venecijanski funkcioneri.
Longena je za inspiraciju uzeo Justinijanovu vizantijsku crkvu centralne osnove San Vitale u Raveni, kao i neke Paladijeve građevine. Santa Maria della Salute odaje utisak kompleksne građevine sa visokom kupolom i bogato obrađenom skulpturalnom dekoracijom. Glavni ulaz crkve izdignut je na stepenastoj heksagonalnoj platformi tik uz kanal. Crkva je izgrađena od spolija Dioklecijanove palate u Splitu, istarskog kamena i mramorina.
Unutrašnjost je formirana sa šest pravougaonih kapela, a naspram ulaza nalazi se veliki barokni oltar sa vizantijskom ikonom Bogorodice sa malim Hristom iz 13. vijeka sa Krita. Unutar glavnog oltara prisutna je i skulpturalna grupa Blažene Djevice kako istjeruje kugu iz Venecije.
Takođe, u ovoj crkvi nalazi se i djelo venecijanskog slikara Tintoreta, sa prikazom scene „Svadba u Kani“, a ako bolje pogledate, uočićete i njegov autoportret. Najveći broj scena naslikao je Ticijan, a samo neke od scena su ustoličenje Svetog Marka sa Svetim Kozmom i Damjanom, Svetim Sebastijanom i Svetim Rokom.
Kada izađete iz nje, osvrnite se i još jednom je detaljnije pogledajte spolja, jer ćete tek onda uočiti da njen barokni izgled podsjeća na krunu za Bogorodicu kao „Kraljicu nebesa“.
Saznajte sve o najvažnijim vijestima i događajima, pridružite se našoj Viber zajednici ili čitajte na Google News.