Naučnici iz Australije i SAD rade na rekonstrukciji njegovog genoma, a cilj im je da prve životinje dobijene uz pomoć genetskog inženjeringa stvore do 2036. godine, prenosi Blic.
Ove godine navršilo se 90 godina od smrti posljednjeg poznatog tasmanijskog tigra, odnosno tilacina. Posljednji primjerak uginuo je 7. septembra 1936. godine u zoološkom vrtu u Hobartu, na Tasmaniji.
Upravo do stogodišnjice njegovog nestanka naučnici žele da naprave ono što je do prije samo nekoliko godina zvučalo kao naučna fantastika – životinju sa ključnim genetskim osobinama tasmanijskog tigra.
DNK pronađen u muzejskim primercima
Tilacin je nekada živeo na području Australije i Tasmanije. Njegov nestanak povezuje se sa lovom, uništavanjem prirodnog staništa i bolestima, dok je na Tasmaniji početkom 20. veka intenzivno proganjan jer je smatran prijetnjom za stoku.
Ključ za pokušaj njegovog povratka pronađen je u muzejima i na univerzitetima.
Koristeći sačuvane ostatke životinja, istraživači su uspjeli da dobiju veoma detaljne informacije o genomu tilacina. To im omogućava da utvrde genetske razlike između njega i njegovih najbližih živih srodnika.
Projekat predvodi genetičar Endrju Pask sa Univerziteta u Melburnu, koji se 2022. godine udružio sa američkom biotehnološkom kompanijom Colossal Biosciences.
Njihov cilj nije klasično kloniranje, jer ne postoje žive ćelije tasmanijskog tigra koje bi mogle jednostavno da budu iskorišćene za stvaranje genetski identične životinje.
Umjesto toga, plan podrazumijeva uređivanje genoma njegovog živog srodnika kako bi se u njega unijele ključne genetske karakteristike tilacina.
Vještačka inteligencija pomaže naučnicima
Veliki napredak u tehnologijama za uređivanje gena omogućio je istraživačima da istovremeno rade na velikom broju genetskih promena, dok se u analiziranju ogromnih količina podataka koristi i vještačka inteligencija.
Endrju Pask kaže da naučnici postepeno menjaju ćelije živog srodnika tilacina kako bi njihov DNK što više odgovarao genomu izumrle životinje. Svaka uspješno napravljena genetska izmena približava ih cilju – stvaranju živih ćelija koje će imati ključne osobine tasmanijskog tigra.
– Trenutno unosimo veliki broj genetskih izmjena u ćelije. Kako ih bude sve više, DNK tih ćelija biće sve sličniji DNK tasmanijskog tigra – objasnio je Pask.
Ipak, čak i ako naučnici uspiju, rezultat neće biti doslovno vraćanje originalnog tilacina iz mrtvih, već životinja čiji će genom i osobine biti napravljeni tako da što više odgovaraju izumrloj vrsti.
Cilj je 2036. godina
Pask se nada da bi životinje sa karakteristikama tasmanijskog tigra mogle ponovo da hodaju Zemljom do 2036. godine, tačno jedan vijek nakon smrti poslednjeg poznatog primjerka.
Projekti takozvanog oživljavanja izumrlih vrsta izazivaju i brojne naučne i etičke rasprave. Jedno od pitanja jeste da li je moguće zaista vratiti izumrlu vrstu ili samo napraviti njen genetski veoma sličan ekvivalent.
Pask, međutim, smatra da njihov rad nije pokušaj “igranja sa prirodom”. Prema njegovim riječima, nestanak tasmanijskog tigra u velikoj meri izazvao je čovjek, pa projekat vidi kao pokušaj da se uz pomoć savremene nauke ispravi dio štete koja je napravljena prije gotovo jednog vijeka.
Bonus video
Saznajte sve o najvažnijim vijestima i događajima, pridružite se našoj Viber zajednici ili čitajte na Google News.