No, prvi pravi filmski autor, koji je od atrakcije zvane film u biokopu pokušao da stvara umjetnička djela bio je Žorž Melijes.
Manje je poznato da je Melijes bio mađioničar, te da je bio jedan od učenika legendarnog iluzioniste iz Bloa, Robera Hudina. Rober Hudin je u Francuskoj bio legendarna ličnost pošto ga je Napoleon III poslao 1856. godine u Alžir da tamošnjim šamanima pokaže umjetnost evropske magije. Njegovi trikovi su bili toliko ubjedljivi da su Alžirci bili zapanjeni, a pobunjenik murabit Zoras al Katim je priznao poraz i povukao svoje vojnike sa ratišta.
Hudin je svoje izluzije prvi počeo da prikazuje u specijalizovanim pozorištima, tako da je u Parizu osnovao svoj teatar “Robera Hudina”. Upravo je u tom teatru mladi Melijes učio trikove, te je po smrti Hudina sam nastavio da vodi pozorište.
Oduševljen mogućnostima filma, iluzije koje je stvarao na sceni prenio je na celuloidnu traku. Njegovi filmovi imali su više scena, tako da je mogao da ispriča i priču. Najpoznatiji film svakako mu je “Put na Mjesec” iz 1902. godine koji je imao 20 scena. Omiljene teme su mu bile priče iz svijeta magije, alhemije, mitologije, te konačno fantastike i naučne fantastike. Melijes je autor koji je izuzetno uticao na Dejvida Vojk Grifita i Čarli Čaplina, stvaraoce zbog kojih je film munjevito postao omiljena zabava za publiku štirom svijeta. Rober Hudin imao je još jednog učenika koji je postao kasnije najpopularniji iluzionista na svijetu.
Bio je to Erih Vajs rođen 1874. godine u Budimpešti u porodici rabina. Bio je toliko oduševljen radovima Robera Hudina, ta je sebi nadjenuo umjetničko ime Hudini. Hari Hudini se kasnije u životu razočarao u svog učitelja i napisao knjigu “Demaskiranje Robera Hudina” (1908), gdje je opisao sve trikove svog učitelja i predstavio ih kao prevaru širokoj publici. Hudini je kao i Meljes bio fasciniran filmom kao sredstvom za prikazivanje iluzije. Glumio je u filmovima “Misterija gospodara” i “ostrvo Terora”, pisao je scenarije i vjerovatno bi na tom području uradio mnogo toga, da ga nije na jednoj od predstava u stomak udario snažni čovjek iz publike, pa je preminuo nekoliko dana kasnije od unutrašnjeg krvavljenja. U brojnim filmovima o Hudiniju, pa čak i onom najpoznatijem sa Tonijem Kertisom u glavnoj ulozi Hudini gine legendarnom smrću zarobljen u staklenom kavezu, prepunom vode, jer ne uspijeva da na vrijeme otključa sve lance kojima je bio vezan. Veza filma i mađioničarke umjetnosti nikada nije detaljno analizirana, premda postoje brojni kratki tekstovi o tome.
Saznajte sve o najvažnijim vijestima i događajima, pridružite se našoj Viber zajednici ili čitajte na Google News.