O tome je roman pod nazivom “Srvantes najpoznatiji ulcinski rob” napisao Slavomir Vasić. Istina je najvjerovatnije da su znamenitog pisca bez jedne ruke zarobili Ulcinjski gusari, te ga na pijaci robova u Ulcinju preprodali trgovcima koji su ga odveli u Alžir.
O njegovom boravku u Ulcinju istorijski spisi ne govore ništa. Ono što je zanimljivo da ime glavne junakinje u koju je zaljubljen hidalgo Don Kihot, zamamna Dulcineja od Toboza, zaista u sebi sadrži riječ Ulcinj. Ducineja bi zaista mogla biti Ulicinjanka ili djevojka iz Ulcinja.
Narodno predanje pominje izvjesnog Serveta, čija se sudbina, poklapa sa Servantesovim. Servet je riječ koja na latinskom označava roba. U spisima postoje navodi da je 24-orogodišnji Servantes dopao robije “jednog dana 1575. godine kada su 3 ulcinjska leuta pod komandom strašnog kapetana Arnauta Mamija (brzi gusarski čamci) napali neku špansku fregatu u Sredozemnom moru. U krvavom obračunu, gusari su savladali ratoborne Špance i brod sa zarobljenicima dovezli u svoju luku. Među zarobljenicima je pronađen i jedan sa posebnom preporukom španskog kralja. To je značilo da se radi o vrijednom robu, za koga je, prema procjeni vlasnika, trebalo uzeti dosta zlata”.
Mještani su ga nazvali Servet, što je, zanimljivo, osnovica imena kasnije slavnog Španca. Njegovo ponašanje se pratilo sa posebnom paznjom. Ovaj bi rob, primijetili su Starograđani, do kasno u noć ostajao budan u svojoj ćeliji, stalno nešto razmišljao i zapisivao. Danju je, interesantno, uvijek pjevao, pa su djevojke često izlazile na prozore da ga slušaju.
Jednoj djevojci, kaže predanje, to nije bilo dovoljno, pa je svaki put kada bi rob Servet pošao u šetnju dozvoljenim stazama, išla za njim. I tako se rodila ljubav između mještanke i nepoznatog roba. Nakon nekoliko godina, jedan je stranac donio mnoštvo novaca i oslobodio roba, koji je sa sobom poveo i lijepu Starograđanku.
Po jednoj drugoj predaji, vlasnik je Miguela odveo u Alžir, odnosno u Berberiju, sa kojima su Ulcinjani imali bliske veze. Kupio ga je jedan od najsvirepijih tamošnjih glavara, izvjesni Hasan-aga. Odatle je Servantes uspio da se izvuče zahvaljujući španskim fratrima koji su otkupljivali zemljake zarobljene po Mediteranu. Za Miguela su morali da izbroje 500 zlatnih talira i tako je on, kako se navodi, poslije pet godina teškog robovanja, stupio na špansku zemlju.
Nakon toga će uslijediti “Don Kihot” i priča o Dulčineji, odnosno Ulcinjanki. Nepobitna je činjenica da se prije nego što je oslobođen u septembru 1580. g. i krenuo za Španiju Servantes branio od optužbi da je sarađivao sa berberskim gusarima. Možda je sa njima došao do Ulcinja ili je od njih ili drugih zarobljenika slušao priče o „luci Dolcinjo“, sa druge strane mora. Gusar koji je zarobio Servantesa bio je arnaut Mami, albanskog porijekla, kao i njemu srodni gusari Hajdar Visi, Hajdar i Mustafa Karamindžoja, te Husein Rejzi.
O Servantesu kao robu albanskih gusara već su napisali romane i studije pisci Dr Rush Ushaku i Fatmir Bašota. Zagonetka će zauvijek ostati gdje je proveo 5 godina svog života slavni španski pisac, Ulcinj je zaista zanimljivo mjesto gdje je možda mogao da bude.
Saznajte sve o najvažnijim vijestima i događajima, pridružite se našoj Viber zajednici ili čitajte na Google News.