Ajde Kato, ajde zlato

Rođen je u mjestu Jasika kod Kruševca 1872, a umro u Beogradu 1942.

Prvo muzičko znanje i izvjesnu muzičku praksu (svirao na violini i flauti, obrađivao i spremao kompozicije za đački orkestar) stekao je u gimnaziji, koju je pohađao u Nišu i Beogradu.

Za vrijeme studija na Filosofskom fakultetu (Prirodno-matematički odsjek) u Beogradu, Binički aktivno učestvuje kao pjevač u Obiliću i Beogradskom pjevačkom društvu i osniva na Velikoj školi Akademsko muzičko društvo, kome je bio zadatak negovanje instrumentalne muzike.

Po završenom fakultetu postaje 1894 predavač na gimnaziji u Leskovcu, gdje piše svoju Zbirku pesama iz okoline Leskovca za mješoviti hor. Sljedeće godine napušta službu u gimnaziji i odlazi u München na Muzičku akademiju gdje studira kompoziciju i solo- pjevanje. U Münchenu nastupa na više koncerata kao dirigent i solo-pjevač. Iz toga perioda potiče nekoliko njegovih mješovitih horova na stihove njemačkih pjesnika.

Po dolasku u Beograd postaje 1899. vojni dirigent i osniva prvi veliki simfonijski orkestar pod imenom Beogradski vojni orkestar, sa kojim redovno koncertira do Sa Stevanom Mokranjcem i Cvetkom Manojlovićem osniva 1899. Srpsku muzičku školu (današnja škola Mokranjac), u kojoj radi i kao nastavnik.

Godine 1904. osniva Muziku Kraljeve garde, u kojoj radi kao dirigent neprekidno do 1920. Kao horovođa radi u Beogradskom pjevačkom društvu, Obiliću, Tipografskom pjevačkom društvu Jakšić i u Pevačkoj družini Stanković.

Ovim posljednjim horom Binički diriguje dvadeset godina i izvodi, prvi put u Beogradu, u zajednici sa Muzikom Kraljeve garde, niz krupnih oratorijskih djela, među kojima Sedam reči Kristovih (1907) i Stvaranje (1908) od Haydna i Beethovenovu Devetu simfoniju (1910).

Sa tim ansamblima održava Binički 1911 nekoliko koncerata u Odesi. Iste godine postaje prvi direktor tada osnovane Muzičke škole Stanković. Za vrijeme Prvoga svjetskog rata, kao dirigent orkestra Kraljeve garde, priređuje Binički niz 64 koncerata na Krfu i u Solunu, zatim u Parizu, Lyonu, Bordeauxu, Montaubanu, Orangeu, Marseilleu, Toulonu i Nici.

Poslije završenog rata, sa istim orkestrom nastavlja veću turneju po cijeloj SHS.

Po osnivanju prve stalne Opere u Beogradu 1920. Binički postaje njen prvi direktor, radeći uporedo i dalje kao horovoda Pevačkog društva i nastavnik Muzičke škole Stanković. Godine 1924. prestaje njegova javna umjetnička djelatnost i on se otada isključivo posvećuje komponovanju.

Folklor u kompozicijama Biničkog većinom je prilagođen gradskom ukusu i tretiran kroz prizmu gradskog sentimentalizma, kako u djelima koja su nastala na stihove domaćih književnika (Nušić, Šantić, Iliić), tako i u kompozicijama koje je napisao po pjevanju građanskih pjevača sevdalija (Mijatovke). U orkestarskim i ostalim kompozicijama, koje nisu vezane za srpski tekst, dosta je vidan uticaj zapadnoevropskog neoromantizma.

Ajde Kato

Ajde Kato, ajde zlato,

Ajde sa mnom celer brati

Ne mogu ti gospodine,Nema sjajne mesečine.

Upaliću tri fenjera,Vodiću te do celera.

U celeru velka suša,Ti si Kato moja duša.

U celeru velko blato,Ti si Kato moje zlato.