Teslina dinamička teorija gravitacije

Neki spisi ipak postoje pohranjeni čak u njegov muzej u Beogradu i istraživači poput Velimira Abramovića, Gorana Marijanovića, Vilijama Lejna rade predano na njihovom tumačenju i objavljivanju. Jedan od najznačajnijih bi trebalo da bude njegov rad nazvan dinamička teorija gravitacije.

Godine 1937. Nikola Tesla je napisao pismo u kome tvrdi da je na pragu velikog otkrića koje je nazvao dinamičkom teorijom gravitacije. Sadržaj ovog pisma upućuje da je Tesla duboko zašao u samu srž prirode i univerzuma koji nas okružuje.

– U toku dveju uzastopnih godina ozbiljnog rada imao sam sreću da dođem do dva važna otkrića. Prvo je Dinamička teorija gravitacije, koju sam razradio u svim pojedinostima, pa se nadam da ću je uskoro objaviti. Ona objašnjava ove sile i kretanja nebeskih tijela usljed njenog djelovanja tako tačno da će učiniti kraj dokonoj spekulaciji i lažnim pojmovima, kao što su krivi prostor…Jedino time što postoji polje sile može se objasniti kretanje tijela kako ga mi zapažamo i, ako se to prihvati, onda nemamo potrebe za prostornom krivinom. Bez vrijednosti su pokušaji da se mehanizam vasione objasni bez priznanja da postoji etar i da on igra neophodnu ulogu kod pojava. Drugo moje otkriće je fizička istina i to od vrlo velike važnosti: Nema u materiji nikakve druge energije sem one koju je ona dobila iz svoje okoline. Na dan svog sedamdeset-devetog rođendana ja sam se na nju ukratko osvrnuo, ali njen smisao i značaj postali su mi od tada jasni. Ona strogo važi kako za atome i molekule, tako i za najveća nebeska tijela i za svu materiju u vasioni ma u kom obliku se nalazila, počev od samog njenog postanka pa do njenog definitivnog raspada – piše Tesla.

Šta je to toliko zanimljivo u dinamičkoj teoriji gravitacije, što bi prouzrokovalo da bukvalno od 1937. godine pa do kada je otišao sa ovog svijeta, naš naučnik bude u nekoj vrsti specijalnog pritvora u hotelu “Njujorker”? Par mjeseci poslije najave da će publikovati “Dinamičku teoriju gravitacije”, na njega slučajno ili namjerno nalijeće jedan taksista na ulicama Njujorka. Ne samo da je osporio rad Alberta Anštajna i teoriju relativiteta, već je pronašao “Nultu zonu radijacije” najmoćniju energetsku silu koja ispunjava čitav univerzum.

Ovu Teslinu ideju razradio je i publicista Vililijam Lejn u studiji “Okultna etarska fizika”. Po svemu sudeći Tesla se veoma dobro razumio u teorijsku kvantnu fiziku i u subatomske čestice, koje su od vremena Planka sve do Higzovog bozona i džinovskog hadronskog kolajdera u oviru CERN instituta, izuzetno mnogo napredovale. Na bazi takvih znanja, Tesla je pravio svoje tehničke projekte, ali i pisaoznačajne naučne radove. Ivona Živković u tekstu “Energetske obmane i tajne”, je veoma dobro pojasnila smisao termina “nulta tačka radijacije”, za koju je Tesla smatrao da je izvor svekolike energije u iniverzumu.

– Po onome što je Nikola Tesla shvatio još krajem 19. vijeka, energija je i vodoniku i ostalim atomima stizala kontinuirano direktno iz svemira i to sićušnim energetskim kanalima (poput cijevi) krozkoje je putovala na veoma visokoj frekvenciji i koji su kao medijum nju prenosili do svakog atoma do svake subatomske čestice (elektrona i protona) na Zemlji. Taj medijum je nazvan eter, i zato je zadatak Ajnštajna bio da svojim velikim naučnim imenom i slavom, skrene druge naučnike od sličnog zaključka. I nauka je postojanje etera decenijama maksimalno ignorisala. Kao kada bi ste “naučno utvrdili” da električna energija koja stiže iz utičnice u zidu i napaja neki električni aparat u kući u stvari potiče od zarobljene energije u samim zidovima. Ništa dalje od toga ne bi smjelo da postoji. A monoatomski vodonik je bio “utičnica” preko koje je ova energija nulte tačke konstantno prolazila. I ta energija je stalno stvarala (i dalje stvara) i na Zemlji i u Svemiru, a onaj ko stvara imao je božansku moć…“Punjenje” atoma energijom nije bio proces koji se odigrao u periodu nakon Velikog praska negdje u svemiru, već se on  idanas odigrava kroz električne, magnetne i druge fizičke sile, smatrao je Tesla, pa je to razlog i postojanja energetske aktivnosti radioaktivnih materija. Presjecite ovaj energetski dovod i nema više radioaktivnosti. Još Tesla je obrazložio svoje viđenje ovog procesa koji se stalno odigrava i koji podstiče viskofrekventna kosmička energija koja se prostire u svim pravcima i prožima čitav svemir. Gledajući munje kako paraju nebo Tesla nije mogao svemir da vidi kao prazan prostor već kao medijum kroz koji ova energija putuje. Po njemu, izvor te “kosmičke radijacije” nije bio eter (jonosfera), već “zvjezdana svjetlost” – koju jeTesla nazvao “primarni solarni zraci”. Ova “svjetlost” je ekstremno visoke frekvencije i mnogo sićušnije talasne dužine nego nama vidljiva svjetlost, sićušnije nego UV zraci, X-zraci i Gama zraci (a koji se svi,takođe, emituju sa Sunca i drugih zvezda) i ta kosmička radijacija predstavlja “nultu tačku radijacije”, navodi u knjizi “Okultna etarska nauka” Vilijam Lajn. Ova “nulta tačka radijacije” potpomaže nastankusekundarne radijacije koja nastaje nakon sudara sa “kosmičkom prašinom” u kosmičkom prostoru, i taj energetski efekat je Tesla je nazvao “kosmičkim zracima”…Prema Tesli, sam eter nije “energetski izvor”, s obzirom da je sastavljen od sićušnih i nezavisnih “prenosnika” energije potopljenih u jedan izolujući fluid”, pa je samo medijum (kao što je i ljudski organizam jedan medijum) kroz koji se energetske transference i transmutacije mogu odigravati . U njemu se tako stvaraju i električne i magnetne kosmičke “cijevi” kao sila tako stvorena koja se i dalje prenosi preko nekog svemirskog tijela dajući mu početni impuls dase i ono pokrene. Ova kosmičko prostiranje “energije nulte radijacije” zbog izuzetno visoke frekvencije i majušne talasne dužine normalno prolazi kroz čitav svemir, Zemlju,  biljke, životinje, i ne nanosi nikakvuštetu u konstantnom Zemljinom ekvilibrijumu, pošto njena talasna dužina ne reaguje i ne rezonira (ne odjekuje) sa atomima najvećeg dijela onoga što kvantna fizika naziva čvrstom materijom. Ali, takozvani“radioaktivni elementi” imaju  jednu osobitu atomsku strukturu koja reaguje sa ovom radijacijom i tako nastaje – radioaktivnost. U stvari ono što se naziva “radioaktivno zračenje”, samo je rezultat, po Tesli,“silazne” frekventne tranference u kome izvjesna svojstva materije reaguju i koncentrišu tu sveprisutnu kosmičku radijaciju nulte tačke koja se pruža od viših frekvencija ka nižima, koje su korisnije i saadekvatnijim frekvencijama, kao što su Gama zraci, C- zraci, UV zraci, vidljivo i  infracrveno zračenje, kao i električna struja i magnetizam – tumači Ivona Živković.

Ovakva Teslina otkrića, bila su previše radikalna i opasna za vrijeme u kom su nastala. Velimir Abramović smatra da bi Teslina dinamička teorija gravitacije mogla temeljno da uzdrma naučni svijet, pošto na određeni način pobija Anštajnove opšte prihvaćene teorije. Veliki svjetski rat je bio pred vratima i moćne tajne službe, željele su da najvažnija otkrića svjetskih naučnika uzmu samo za sebe. Američka tajna služba FBI, neprekidno je nadzirala Nikolu Teslu. Stoga je genijalni naučnik morao da bude sklonjen u hotel “Njujorker”, gdje bi agenti najlakše motrili na njega. Tesla je bio brbljiv, lako je davao intervjue i razmahivao se idejama za moćna oružija koja je osmislio. Bio je star, ali apsolutno svjestan, lucidan i veoma opasan zbog svojih pronalazaka i teorija.