Muzika i onostrano

Gamelan muzika sa Balija, marokanska Džoudžuka, veseli napjevi Hare Krišne, pjesmice Santo Daime smatraju se osnovama pomenutih kultova.

Pravoslavna ili katolička liturgija ne može se zamisliti bez vanzemaljske svečane pjevane muzike, koja okrepljuje sljedbenike i sjedinjuje ih sa Bogom. Brojni kompozitori klasične muzike iz devetnaestog i dvadesetog vijeka imali su okultna nadahnuća.

Volfang Amadeus Mocart je na osnovama filozofije Masonerije napravio operu „Čarobna frula“.

Kompozitori Oliver Mesaien i Leo Delib, komponovali su svoja djela pod uticajima indijskogmisticizma. Skjabin je bio veliki poštovalac teozofije Madam Blavacke. Erik Sati je svoje klavirske minijature pravio u skladu sa filozofijom Rozenkrojcera. Gustav Holst je svoje djelo „Planete“ napravion kaopasionirani astrolog. Rihard Vagner je inspiraciju za svoja djela nalazio u germanskoj i nordijskoj mitologiji. Niz modernih kompozitora klasične muzike imao je otvoreno zanimanje za ezoterična učenja, Štokhauzen je bio oduševljen indijskom filozofijom, Džon Kejdž Zen budizmom, Filip Glas tibetanskim misticizmom. Pop kultura prepuna je okultnih posvećenika, koji su preko muzike pokušavali da dovedu svoje sljedbenike do transcedencije.

Slavni Robert Džonson jedan od utemeljivača, bluza tužne muzike bio je proganjan od strane ličnihdemona, kao i njegovi sljedbenici Skrimin Džej Houkins ili članovi “Alman Brothers benda”. Đavo je u obliku narkotika zaposjeo dušu i tijelo mnogih velikana rokenrola koji su nastavili Džonsonovu bluz tradiciju.

Od Čaka Berija, preko Džeri Li Luisa, sve do legendi poput Mika Džegera, Kita Ričardsa, Brajana Vilsona, Džimi Hendriksa, Džima Morisona, Sida Bareta, Pitera Grina, Erika Kleptona, Lu Rida. U istu ekipu mogu se svrstati i slavni džez muzičari poput Džona Koltrejna ili Majlsa Dejvisa. Hipi period šezdesetih godina prošlog vijeka porodio je niz grupa koje su koketirale sa drogama i spiritualizmom, koje su sviraleprogresivni rok i kojima je kolektivni trans bio jedini cilj. Bile su to grupe kao što su Sun Ra, Magma, Mahavižnu orkestar, King Krimson, Ajron Baterflaj, Jes, Dženezis, Emerson, Lejk i Palmer, Pink Flojd,Džeferson Erplejn, Grejtful Ded itd. Veliki broj muzičara iz tog perioda bio je aktivno uključen u rad različitih religija, sekti ili učenja.

Guru transcedentalne meditacije koji je došao iz Indije, Mahariši Mahreš Jogi doživio je svjetsku popularnost kada su njegovi učenici postali članovi mega popularnog benda “Bitlsi”. Jogijevi učenici bili su I Džim Morison, Brajan Vilson iz “Bič bojsa”, Pit Tausend iz “Who”. Učenici indijskog gurua Šri Činmoja bili su Džon Meklafin, Karlos Santana, Lari Korijel.

Duhovni učitelj gitariste Roberta Fripa bio je J.G. Benet, naslednik Gurđijeva. Zainteresovanih za pomodni satanizam bilo je pregršt, medju rokerima. Riči Unterburger iz opskurne grupe “”Ludi svet ArturaBrauna” otvoreno je koketirao sa sataninim insignijama, a njegov mega hit “Vatra” bio je posvećen obožavaocima pakla.

Džimi Pejdž bio je oduševljen crnim magom Alisterom Kroulijem, a njegov bend “LedCepelin” inspirisao je pojavu bendova koji su svirali “hevi metal”. Princ tame bio je inspiracija bendovima kao što su “Blek Sabat”, “Kis”, kao i pjevaču Alisu Kuperu. Osamdesetih godina prošlog veka desila se ekplozija “tamne muzike”, od brojnih frakcija metal muzike preko darkera i novih Gota do industrijal muzike. Član industrijal benda “Trobing Gristl” Dženezis P. Oridž bio je pobornik “magije haosa”okultiste Ostina Osmana Spera. Devedesetih otvoreni satanizam, čak i pripadnost “Satanističkoj crkvi” koju je osnovao Anton Šandor Le Vej, iskazali su muzičari Rob Zombi i Merilin Menson. Menson je napisaopredgovor za Le Vejevu autobiografiju “Satana govori” i u okvirupomenute crkve dobio titulu Ministra.

Pop pjevačica Madona otvoreni je sledbenik Kabale i indijske astrologije. Što se tiče propovjednikakolektivnog transa u muzici, oni su se javili još sedamdesetih godina sa muzičarima kao što je akustičar Teri Rajli, ili članovi bendova “Havkvind”, “Gong” I “Magma”. Osamdesetih godina u muzici dominira elektronika i čitav jedan elektro pop pravac stvoren je u Njemačkoj sa bendovima kao što su “Kraftverk”, “Tendžerin Drim” i Ken”.

Radovi Majka Olfilda I Žan Mišel Žara u okviru instumentalne elektronske muzike imale su uticaja na formiranje nove scene krajem osamdesetih i devedesetih. Pop elektronika bendova kao što su bili“Depeš Mod”, “Jazu”, “Juritmiks”, utrla je put tehno muzici devedesetih i nultih godina ovog vijeka.

Dovođenje publike do kolektivnog transa uz pomoć elektronske muzike i novih dizajniranih narkotika poput ekstazija, stvorilo je nove kultne grupacije od rejvera, preko esid haus poklonika do ljubitelja čistog transa. Kolektivni trans od šamanskih rituala plemena zapadne Afrike do rejverskih “Leta ljubavi” na Ibici,ponavljanje je iste matrice, pokušaj da se doživi “zajedničko” iskustvo, masovna ekstaza kroz dodir ovog i onog svijeta.