U starim pučkim lirskim pjesmama iz Like, te šaljivim koje je zabilježio Vuk Karadžić, ili u komedijama Marina Držića (Dundo Maroje 1551), preko Vlaha Stulija (Kate Kapuralica 1800), sve do komedija Sterije Popovića, Nušića ili Koste Trifkovića humora ima na pretek.
Od sredine 20. vijeka televizija kao medij otkriva brojne pisce i glumce koji su nastavljači srpske humorističke tradicije. Ponajbolji među piscima duhovitih serija, šou programa ili drama bili su Novak Novak, Radivoje Lola Đukić, Duško Kovačević, Siniša Pavić, Gordan Mihić. Glumci koji su kao komičari obilježili kraj prošlog milenijuma i početak novog bili su Paja Vujisić, Miodrag Petrović Čkalja, Mija Aleksić, Marko Todorović, Dragomir Bojanić Gidra, i drugi.
Kao neka vrsta preteča “Stend up” komičara sedamdesetih godina pojavili su se kultni likovi Jovan Jova Radovanović, Ljuba Moljac, Nikola Simić, Lane Gutović, Zoran Radmilović, Milovan Ilić Minimaks, Boris Bizetić. Jova Radovanović bio je prepoznatljivo lice ultrapopularnog benda “Sedmorica mladih” koji su imali svoj šou na JRT, sjajno je svirao više instumenata i pjevao, a poseban dar je imao za imitacije. Ljuba Moljac je bio suvonjavi momak sa velikim brkovima koji je volio da zasmijava narod seksi dosjetkama, pa je tako snimljeno i nekoliko filmova u kojima je glumio samog sebe.
Nikola Simić i Lane Gutović postali su neozabilazni duo serijala filmova “Tesna koža”. Lane Gurović je kasnije napravio sopstveni kabare zasnovan na vrcavim dosjetkama iz života muškaraca i žena, koji je takodje emitovan na RTV Beograd i kasnije RTS.
Zoran Radmilović je glumio u dve kultne predstave “Ateljea 212”, Kralja Ibija i Radovana Trećeg. Svaku predstavu je toliko improvizovao da se publika gušila od smeha, a karata za predstavu nije bilo nikad.
Voditelj popularne radio emisije “Tup tup” i kasnije “Minimaksovizije” Milovan Ilić Minimaks, je bio možda najveća TV zvijezda svih vremena na eks Ju prostorima. Njegov humor je bio često na granici apsurda, ali su satirični komentari ozbiljno znali da naljute moćnike. Pisao je aforizme i objavljivao knjige.
Autentični genije humora, Boris Bizetić je bio kompozitor, tekstopisac i izvodjač parodičnog projekta zvanog “Rokeri s Moravu”. Ovaj bend je bio toloiko popularan u čitavom regionu, da su ponekad imali i tri koncerta za jedan dan. Neke od pesama “Rokera s Moravu”, mogle su biti prepoznati tek mnogo kasnije kada se pojavio “World music” pokret, srpski melos i instrumenti, frula, harmonika, u rokerskom aranžmanu autentični su i danas. Hitovima poput “Krkenzi kikiriki”, “Stojadinka ovce šiša” ili “Turio Ljubiša pivo da se ladi”, danas bi mogli da pozavide i vrhunski svjetski izvođači poput Dubioze Kolektiv ili Manu Čao-a.
Među komedijašima sljedeće generacije je puno alternativnih humorističkih imena rokerske orijentacije poput Neše Radulovića iz “Poslednje igre leptira”, Milana Delčića Delče iz grupe “U Škripcu”, Neleta Karajlića i Branka Đurića Đure iz “Top liste nadrealista”. Humor se na žalost rijetko cijenio u očima zvaničnih istoričara popularne kulture, pa mnogima od ovih imena prijeti da budu jedan dan zaboravljeni.
Saznajte sve o najvažnijim vijestima i događajima, pridružite se našoj Viber zajednici ili čitajte na Google News.