Početkom dvadesetog vijeka, 1910. godine, američka muzička unija prihvatila je preporuku Rokfeler fondacije da se muzički instrumenti štimuju na nov način, tako što bi se ton A podigao na fekvenciju 440 Hz.
Međuinterval između starog i novog načina štimovanja muzičari nazivaju Đavolskim intervalom.
Zašto se prešlo na novu, ubrzanu frekvenciju? Istraživački timovi, koje su finansirali američki finansijski i vojni oligarsi, smatrali su da muzika koja se stvara na višoj frekvenciji značajno nervira neprijateljske vojske. Promovisanju novog načina štimovanja, poslije Amerikanaca, pridružio se njemački propagandni mag Gebels, tako da je frekvencija 440 usvojena 1939. godine kao novi standard.
Muzika starog svijeta na frekvenciji 432 Hz zvuči prirodnije i opuštenije, te više prija ljudskom uhu, dok je nova muzika tehnosvijeta naštimovana na 440 Hz. Na ovu temu napisane su brojne knjige, a na internetu rat pobornika nove i stare škole štimovanja traje i danas.
Ono što se desilo sa podizanjem hercaže u tehnosvijetu definitivno je dovelo do toga da ljudi postanu blago napeti i anksiozni. Svaki predmet koji imamo danas u svojim stanovima, koji radi na struju, emituje takođe zvučne i svjetlosne talase koji dodatno podižu standardne frekvencije starog svijeta. I zvuk i svjetlost vibriraju kao talasi, a neke od vibracija posebno su značajne za čovjeka kao kosmičko biće.
Genijalni naučnik i vizionar Nikola Tesla znao je puno o položaju čovjeka u univerzumu. On je sa punim pravom rekao da su ljudi automati koji nemaju svoju volju i kojima upravljaju sile svemira. Proučavajući struje niskih frekvencija (ekstremno niske frekvencije – ELF) Tesla je otkrio da neke forme energije imaju poseban uticaj na ljudski mozak. Neke od njih poput „glasa planete“, koje vibriraju na 7,83 herca, specijalno su značajne za održavanje ljudskog života. U interakciji žive planete Zemlje sa ljudima (o kojima moderni naučnici govore kao o njenom živom organu), preko zvučnih talasa ELP, stvaraju se „zdrave“ forme.
Njemački naučnik Vilfrid Šuman, koji je mnogo toga „pozajmio“ od učenja našeg naučnika, smatrao je da je frekvencija između 6 i 8 herca prisutna u prostoru između zemljinog jezgra i jonosfere. Po njemu je osnovno, primarno niskofrekventno elektromagnetno zračenje od 7,83 Hz, koje predstavlja puls planete Zemlje, nazvano Šumanovom konstantom.
Zanimljivo je da zvuk koji ispuštaju delfini, odgovara vibraciji Šumanove konstante. Planeta Zemlja, satkana od atomske materije, u svom jezgru proizvodi zvučne talase koji vibriraju između 6 i 8 herca i povezani su sa moždanim talasima ljudskih bića.
Promoteri popularne nauke, poput Ričarda Alena Milera i Dejvida Ajka, smatraju da su niskofrekventne energije formativni elementi koje kodiraju našu stvarnost kao takvu i da ljudski mozak pomoću takvih talasa stvara realni svijet u kome živimo. Ričard Alan Miler je napisao čitavu studiju koja na naučni način objašnjava koliko su ljudi u tehnosvijetu, pod stalnim udarom viših frekvencija – posebno muzičkih, zapravo ozbiljno zdravstveno ugroženi.
Mir koji čovjek osjeti kada ode negdje u prirodu, gdje nema muzike i emitera viših frekvencija, neophodan je da bi svako od nas bio zdraviji.
Saznajte sve o najvažnijim vijestima i događajima, pridružite se našoj Viber zajednici ili čitajte na Google News.